گوش كن به صداي دوردست
گوش كن به صداي دوردست من در مه سنگين اوراد سحرگاهي
ومرا درساكت آيينه ها بنگر
كه چگونه باز با ته مانده دست هايم عمق تاريك تمام
خوابها را لمس ميسازم
و دلم را خالكوبي مي كنم
چون لكه اي خونين
به سعادت هاي معصومانه هستي
Posted by گلاره at October 7, 2002 3:25 AM
