... و خانه مان درست شد...
من ولي... خانه اي در چشمهايت يافته ام.... خانه اي امن... گرم... سرشار...
ترجمه’ اين شعر Nocturnal Dreames تقديم به" تو " كه مرا ميهمان خانه’ چشمهايت كرده اي.....
در من احساسي است خفته در اعماق درون
هر زمان به تو نگاه مي افكنم،
هر زمان خود را در آن آبي ابر آلود، گمشده مي يابم،
پي مي برم كه ديگر " تنهايي" مرده است...
تو مرا در بر مي گيري، آنگاه كه خود را گم كرده، سرشار لغزشم
و تسلّي ام مي دهي آن هنگام كه رعدي عظيم به غرش در مي آيد
زمزمه هاي شيرينت گوشم را مي نوازد
و كلامت با من مي گويد كه تا ابد نزد من خواهي ماند...
و آنگاه كه كلمات سرد مي شوند و من از يا’س به لرزه مي افتم،
مي دانم كه چون چشمانم را بگشايم، تو را مي بينم ايستاده در برابرم
با لبخندي مهربان بر چهره گشاده ات...
و گرماي عاشقانه آغوش شيرينت...
تو مرا تنگ در آغوش خواهي گرفت
و مرا از هجوم سايه هاي شب پناه خواهي داد
و در اين زمان است كه پي مي برم
" من خانه اي در چشمهايت يافته ام"
آري من خانه اي بوده ام... تمام اين هنگام من خانه اي بوده ام،
اگرچه با تو دير زماني نيست كه به سير پرداخته ام.
... ديگر تنهايي و دردي نيست
و نه لرزيدني در زير بارانهاي تند...
تنها بازوانت گرداگرد من...
و چهره گشاده ات در برابر من....
و نجواي شيرينت در گوش من...
و عهد و پيمانت كه مرا تا ابد دربر بگيري
آه من همواره دعا خواهم كرد...
اين روز را با من بمان
من بيش از آنچه بداني دوستت مي دارم
اي كاش مرا ياراي نماياندن اين حس بود
اما هيچ كلامي نيست كه آواز مرا بخواند
آن آوازي كه همواره در من جاري است
و هيچ راهي براي بيان آن نيست
بيان آنكه چگونه تنها تويي آنكه دل من هميشه برايش تنگ است
مي خواهم برايت بگويم كه چه مفهوم صادقانه اي در من يافته اي
چگونه مي خواهم كه تا ابد براي هم بمانيم
چگونه همه زندگيم با زيبايي تمام روشن شده است، اكنون كه تو خواهي آمد
و چگونه كلام هرگز نمي تواند آنچه بايد را بنماياند...
آه... تو را بيش از هرچيز دوست مي دارم
بسيار بيشتر از هرچيز
و اين... اشك به چشمان من مي دواند، هر زمان كه به ياد مي آورم...
تنها هر آنچه انجام داده اي ، هر آنچه گرفته اي
زندگي مرا زيستني پربها ساخته است
من خانه اي هستم
آه ... من خانه اي هستم
با تو... من خانه اي هستم....
