August 15, 2006
سه شنبه-24 مردادماه 1385
سلام!
شوپن؟
آره. شوپن! شوپن كيه؟! شوپن، شوپن است. همين. فردريك شوپن. مهم نيست كجاييه. مهم نيست كي اومده و كي رفته. مهم اينه كه او شوپن بود و از اين قبيل شوپن ها در تاريخ تنها يك بار به عمل مي آيد و بس. خيلي چيزها مي خواستم در موردش بنويسم... اما نمي شه. يعني فايده اي هم نداره. شوپن را فقط بايد شنيد، شنيد و باز شنيد....... شوپن راه مي دهد... اگر بخواهي راه مي دهد و مي گذارد بفهمي اش. و بعد وقتي گوش دادي، خوبِ خوب كه گوش دادي، اونوقت يه چيزي آروم آروم ميآد و مي شينه يه جايي از روح آدم كه كسي نميدونه كجاي روح آدمه.... ساده است... ترس نداره... لازم نيست چندان هم حرفه اي باشي... تنها كافيه خودتو بسپري دستش و باهاش بري...
شوپن شاعر بود. اما شعر نمي گفت، شعر مي نواخت.
شوپن پيانيست بود... پيانو مي زد... پيانو مي نوشيد، پيانو مي خنديد، پيانو مي گريست... پيانو عاشق بود... پيانو زيست.
قبلا كمي در موردش اينجا نوشته ام. حالا فقط مي خوام در مورد يكي از كارهاي او بنويسم. اين قطعه كه يك قطعه ي كاملا جنون زده است، عجيب نيست اگر اسم قالبش "نكتورن" باشد. نكتورن يعني ماليخولياي شبانه. قالبي است براي قطعاتي كه حالات جنون شبانه را به تصوير مي كشند و شوپن تنها استاد مسلم ساخت چنين قطعاتي است.
هنري فينك در مورد نكتورن هاي شوپن مي گويد: مندلسون در «روياي نيمه شب تابستان» و وبر در «اوبرون»، به ما گوشه چشمي از «سرزمين روياها» نشان داده اند. اما نكتورن هاي شوپن عملا ما را به آنجا مي برند و در اوهامي غوطه ورمان مي كنند به مراتب دلنشين تر ازخيالات و الهامات يك افيون زده!
شوپن علاوه بر والسها، اتودها، مازوركاها، پلونزها، بالادها و ...، 20 نكتورن نوشت.
اين يك نكتورن- كه من فراوان دوستش دارم- ، شماره اوپوس ندارد و تنها با اين اسم شناخته مي شود:
Posthumous. يعني: متولد شده پس از مرگ پدر (درمورد طفل) , منتشر شده پس از مرگ نويسنده.
Nocturne in C-sharp minor op. posth. (نكتورن در دو ديز مينور). با شکوه است و در عین حال نام « فلاکت زده و مفلس» روی آن گذاشته اند. آرام است ولی ویرانگر.
چيز ديگري نمي توانم بگويم جز اينكه هر بار نواختن يا شنيدن اين اثر براي من تا مدتي حسي غريب به همراه دارد.
براي ديدن اجراي اين قطعه و شنيدن آن اين سايت را ببينيد.
سه اجراي مختلف صوتي هم اينجا و اينجا و اينجا ست.
**********
گلاره